Angststoornissen

Iedereen is wel eens bang. Dat is maar goed ook. Angst is een soort waarschuwingssignaal voor een gevaarlijke situatie.
Bang zijn om gewone dingen te doen - zoals naar buiten gaan, met mensen praten, een winkel binnengaan, om alleen te zijn of om te gaan slapen - is niet echt normaal. Dan is er sprake van een angststoornis.
Iemand die last heeft van een angststoornis, raakt van dat soort normale dingen compleet in paniek. Meestal groeien angststoornissen uit tot grote problemen, omdat een kind niet meer naar school wil, niet meer wil eten of hele gewone dingen niet meer wil doen.

Onder een angststoornis schuilt meestal een verhaal. Niemand wordt namelijk zomaar zo bang. Soms is het duidelijk wat de reden is waarom iemand zo bang kan zijn of in paniek kan raken. Dan is er iets gebeurd wat zoveel indruk heeft gemaakt, dat daarna de angst overheerst. Bij anderen is het helemaal niet zo duidelijk. Angsten of fobieën kunnen te maken hebben met iemands opvoeding of karakter, met een ziekte, of met afkicken van drugs en alcohol.
Mensen die andere psychische problemen hebben, zoals een depressie of eetstoornis, kunnen ook angstklachten hebben.

Angststoornissen verdwijnen meestal niet zomaar. De situaties waarin de angst of paniek toeslaat, vermijden werkt meestal niet lang. Sommige mensen beperken zich uiteindelijk zo erg dat deelname aan het gewone leven nauwelijks nog mogelijk is. Erover praten met mensen is meestal een eerste stap. Om een angststoornis beheersbaar te maken, is een gerichte therapie aan te raden, al dan niet in combinatie met medicijnen. In de therapie wordt geprobeerd het denken (cognitief) en handelen (gedrag) te beïnvloeden. Daarnaast krijgt iemand opdrachten mee die buiten de therapie-uren om moeten worden uitgevoerd. Deze manier van behandelen werkt meestal goed.