Psychotische stoornissen

Kenmerkend voor een psychose is dat het 'ik' structureel verstoord is en iemand het contact met de werkelijkheid kwijt is. Psychoses kunnen erfelijk zijn, maar ook te maken hebben met leeftijd, infectieziektes of andere aandoeningen. Iemand kan in een psychose raken door een moeilijke periode in zijn of haar leven, door medicijnen, lichamelijke veranderingen, uitdroging, een operatie.
Andere psychoses kunnen het gevolg zijn van een depressie of een manie of een manisch-depressieve psychose. Iemand met schizofrenie heeft een langdurige psychose of meerdere psychoses. Dat wil niet zeggen dat iedereen met psychoses schizofreen is.

De verschijnselen die horen bij een psychose, zijn in te delen in positieve en negatieve symptomen. De positieve symptomen zijn waar te nemen tijdens een psychose. Iemand heeft dan last van waandenkbeelden (achtervolgingswanen, complottheorie), hallucinaties, verward denken, verstoorde emoties of verstoord gedrag. Voor of na een psychotische periode functioneert iemand met schizofrenie minder dan een gezond iemand. Dit worden de negatieve symptomen van schizofrenie genoemd.
In deze perioden kunnen mensen met schizofrenie last hebben van gevoelens die veel lijken op depressiviteit. Ze hebben weinig energie en voelen zich leeg en somber. Daarbij verwaarlozen ze zichzelf en hun sociale contacten. Ook hebben ze een slechte concentratie.

Medicijnen spelen een belangrijke rol bij het bestrijden en voorkomen van psychoses. Dan is er een scala aan therapieën: gesprekstherapie, psychotherapie, non-verbale therapie en sociale vaardigheidstraining. Niet voor iedereen is elke vorm geschikt. Dit wordt per individu bepaald.
Gezinsbegeleiding richt zich op de verhoudingen binnen het gezin. Bij psycho-educatie wordt voorlichting gegeven over het ziektebeeld, wat de symptomen daarvan zijn, welke medicatie er bestaat en hoe deze gebruikt moet worden.